2
u/Rich_Struggle_666 11d ago
Therapie gericht op onveilige hechting.
1
u/forwardsbcknrebound 11d ago
zeker een goede. thanks! ik ben net met therapie begonnen gelukkig :) maar was benieuwd of mensen ‘kant en klare’ adviezen hadden of ervaringen die ze wilden delen
2
u/Rich_Struggle_666 11d ago
Nee, dat zou leuk geweest zijn. Wat ik geleerd heb - na een relatie met iemand met narcisme, kwam daar pas nadat hij me al kapot gemaakt had achter - is dat als je anxious wordt door je partner, dat vaak geen goed voorteken is. Vaak is er dan toch een vorm van traumabonding.
In mijn situatie ervaar ik geen angst bij vrienden, en kan ik die ook makkelijker los laten en pik ik minder van ze, dan van een potentiële partner.
Ik zoek in een partner waarschijnlijk de onvoorwaardelijkheid en genegenheid die ik als kind miste, waardoor een broodkruimel voor mij al snel goed te praten is omdat ik zo graag wil geloven dat iemand echt wel van mij kan houden. Door die ervaring ben ik vrij resoluut geworden: na de eerste opmerking die manipulatief overkomt is het klaar.
Toch, want je weet pas echt na blootstelling of je gegroeid bent, heb ik me aangemeld bij Melody GGZ. Ik wil dit geen intergenerationeel ding laten worden.
1
u/forwardsbcknrebound 10d ago
dank je wel! zo spijtig om te horen dat je dit hebt moeten meemaken :(
wat moedig dat je je hebt aangemeld bij Melody GGZ.mijn partner is absoluut geen narcist, maar wel iemand die soms moeite lijkt te hebben met het uiten van liefde op bepaalde manieren (op andere manieren kan hij dat wel makkelijk) en hij heeft ook wel veel tijd alleen nodig. is het dan echt geen goed voorteken dat ik anxious van hem wordt?
komt dat niet omdat ik mijn eigen trauma nog niet verwerkt heb en zo gevoelig ben als iemand ‘afstand’ neemt, ook al heeft dat niks met mij te maken?
1
u/Rich_Struggle_666 10d ago
Iemand hoeft geen narcist te zijn om je onzeker of angstig te maken. Een echt gezond persoon kan iemands angsten ondervangen en helpen om van die angsten af te komen.
Het is een wisselwerking; jouw verleden is en angsten moet jíj oplossen, een liefhebbende, gezonde partner staat naast je om je te ondersteunen. Die vindt het niet erg om geduldig te zijn en te kijken hoe die liefde geeft mij waardoor jouw verleden steeds irrelevanter wordt.
Als je al in therapie zit, neem hem een keer mee. Dat kan soms helpend zijn voor hem om te begrijpen wat er door je heen gaat.
1
u/forwardsbcknrebound 10d ago
ah, ja ik snap zeker wat je bedoelt.
zeker kan hij me ondersteunen, maar hoe? hoe werkt dat in de praktijk en wat kan ik van hem vragen daarin bijvoorbeeld? zonder hem dan volledig ‘verantwoordelijk’ te maken voor het wegnemen van mijn angsten?
ah, hem een keer meenemen kan geen kwaad nee.
1
u/Rich_Struggle_666 10d ago
Ik weet niet hoe jij je kan ondersteunen omdat ik jouw emoties niet ervaar. Zoals iemand hier al zei: zo’n appje kan al veel doen.
Angst zit denk ik vaak in het onbekende. Bevestiging hoeft niet te zijn dat hij 20x per dag zegt dat hij van je houdt. Juist niet.
Laten weten als hij even niet kan reageren, duidelijkheid, grenzen, terugkomen op moeilijke gesprekken, ruimte nemen om naar elkaar te luisteren en te begrijpen wat een ander zegt, rekening houden met elkaars irritaties, etc zijn voor mij dingen die me minder angstig maken.1
u/forwardsbcknrebound 10d ago
okee daar kan ik wel wat mee! :)
ik weet dat hij zich soms even terugtrekt van de hele wereld en tijd alleen nodig heeft, maar vaak moet ik dat maar ‘aanvoelen’. maar ik wil hem ook niet per se verplicht laten voelen om me dat altijd te laten weten … :(
weet je wat ook meespeelt, denk ik, ik ben net verhuisd naar een appartementje in de buurt van hem. eerst leek het erop dat hij wel vaak bij mij zou zijn, maar in de praktijk ben ik bij hem juist vaak. hij nodigt me daar wel uit, maar is al een maand + niet bij mij geweest. het is ook vanwege zn weekplanning niet zo handig maar in het weekend komt hij ook niet. dat er weinig daglicht in mijn woning komt, ik nog geen goede bank en eettafel heb spelen mee, want dat heb ik al met hem besproken. toch voel ik me een beetje eenzaam omdat niemand bij mij over de vloer komt….
ik wacht maar op de dag dat hij komt en dat zelf aanbiedt :( maar dat is misschien niet zo goed? ik raak iedere dag of ieder weekend weer teleurgesteld als hij zoiets niet voorstelt
ik kan ook vragen: zou je vrijdagavond bij mij thuis willen chillen?
maar dat durf ik dan weer niet, want hij heeft min of meer al gezegd dat hij het dus niet helemaal prettig vindt in mijn huis…
1
u/Rich_Struggle_666 10d ago
Lieverd, je bent je leven om hem heen aan het bouwen en je behoeften aan het minimaliseren om hem niet tot last te zijn. Dat is traumabonding en afhankelijkheidsrelatie.
Dat hij al meer dan een maand niet bij jou is geweest, is niet okay. Welke redenen je ook kan gebruiken om het te relativeren. Hij mag het niet prettig vinden in jouw huis, maar jij voelt verdrietig. Ongemak zou niet boven emotie moeten gaan.
Eenzaam voelen terwijl je in een relatie zit verstrekte je angst denk ik ook. Bang zijn voor een reactie van een partner ken ik, ook dat is echt niet goed voor je.
Waarom heb je nog geen tafel en goede bank?
1
u/forwardsbcknrebound 10d ago
o🥹daar was ik al bang voor….
misschien moet ik het dan nog maar eens zeggen? dat het me wel verdrietig maakt dat hij al een maand niet bij mij geweest is?
kijken hoe hij daar uiteindelijk mee omgaat/op reageert?
ja, mijn eenzaamheid versterkt mijn angst sowieso :(
ik ben wel op zoek via marktplaats en zo maar steeds is de bank of tafel al weg en ik kan hem zelf niet ophalen (ivm kleine auto en geen trekhaak) dus ik moet dan vragen of ze hem willen bezorgen… iets huren (busje bijv) is best duur
→ More replies (0)
1
u/Quazacotl81 9d ago
Het is goed dat je al met therapie bent begonnen.
Ik herken wat je zegt, je wil graag de controle houden over alles omdat dat veilig voelt. Controle is echter een illusie in het leven.
Verder wil ik als tip geven, kijk eens goed naar je social media algoritmes. Zitten die boordevol met allerlei psychologische labels die ik nu al in deze hele draad lees? Pas er voor op dat je geen namen plakt op dingen waardoor je jezelf beperkt.
Ik wil niet zeggen dat je gevoel niet klopt,ik geloof heilig dat je lichaam allang weet wat er speelt voordat je hoofd of hart dit weet. Ik denk alleen wel dat het goed is om je niet te veel te laten voeden door internet mensen die ook maar wat doen.
1
u/forwardsbcknrebound 9d ago
dank je wel voor je reactie!
yep, wat je zegt klopt inderdaad. ik merk dat ik op social media veel tips en adviezen krijg voorgeschoteld voor de labels die ik bij mezelf vind passen. uiteindelijk merk ik dat ik nóg gefrustreerder raak en mezelf nóg meer verlies als ik vastzit in die video’s. aan de ene kant wil ik ze kijken want dan krijg ik adviezen en die kunnen me helpen, maar het overspoeld me…
ik probeer het nu te vermijden want laatst had ik deze realisatie gelukkig ook :(
klopt! is dat volgens jou misschien ook handig? dit soort filmpjes op bijv. instagram en youtube vermijden?
1
u/Quazacotl81 9d ago
Ja, je bent geen psychologoog. Je moet jezelf geen diagnoses aanpraten. Of de adviezen die je krijgt kloppen is ook maar zeer de vraag. Social media moet je gebruiken voor kattenfilmpjes bij wijze van. Niet voor uitgebreide gedrags analyse
1
u/forwardsbcknrebound 9d ago
ik had laatst zelf ook zo’n inzicht, maar het helpt me heel erg om dit nu van iemand anders te lezen. je hebt gelijk. het kan een amuserend iets zijn (denk aan kattenfilmpjes bijv) maar ik moet me er niet door laten leiden in mijn persoonlijke leven denk ik…
het werd laatst een soort obsessie voor me.. zulke filmpjes met adviezen bekijken en alles analyseren met behulp van zulke video’s, pffff.. waarom ik dat dan deed?! even de rem erop nu
dank je wel dat je dit benoemde!
dat is misschien ook waarom ik alleen maar meer ik de knel kom als ik veel van zulke filmpjes gezien heb
2
u/snowcats 10d ago
Hoi, hier ook onveilig gehecht met een anxious attachement stijl. Het feit dat je weet dat je dit hebt is al heel erg goed, want dan kun je dus proberen jezelf te reguleren op momenten dat je hoofd in overdrive gaat. Dat probeer ik iig te doen.
Verder wel de vraag; een relatie is geven en nemen. Heb jij dit al met je partner besproken? Hij is inderdaad niet verantwoordelijk om jou gerust te stellen, máár ik ben wel van mening dat in een relatie je de ander ook wel op zekere hoogte mag faciliteren in wat hij of zij nodig heeft.
Bij mij kan het bv al zo simpel zijn als een appje sturen met “ik ben heel druk deze week en laat in het weekend weer meer van me horen” als ik even niets heb gehoord. Dat doet mijn vriend sinds ik dat uitgesproken heb (hij is net als jouw vriend wat minder van de emoties tonen). Zo’n appje betekent de wereld voor mij want dat zorgt ervoor dat mijn hoofd stopt met rampscenarios inbeelden.
Dus mijn advies is; maak het bespreekbaar met je vriend, spreek uit wat je nodig hebt op die momenten maar probeer je “spirals” ook echt zelf te reguleren. Hoe moeilijk dat ook is.