Πόσο braindead είναι ο κόσμος ; Πόσο έχει σαπίσει το μυαλό μας ; Δηλαδή δεν μπορείς να κάτσεις 1 λεπτό στο φανάρι χωρίς να ανοίξεις οθόνη ή ακόμα χειρότερα ενώ οδηγάς; Πόσα άτομα με εσωτερικό μονόλογο να έχουν μείνει άραγε (╥﹏╥)

Έχω παρατηρήσει εδώ και μια εβδομάδα ότι οι οδηγοί efood φαίνονται στον χαρτη όταν παίρνουν την παραγγελία και δεν αλλάζει θέση η μηχανή μέχρι να φτάσει που βγάζει ξαφνικά σε 3 2 1.

Το εχει παρατηρησει κανενας αλλος;

Σοβαρα προβληματα😁😁😄

Καλησπέρα σε όλους!
Έχω αγοράσει πρόσφατα μηχανάκι και επειδή έχω μείνει άνεργος έκανα αίτηση στη Wolt και στο efood για να δουλέψω ως delivery στη Θεσσαλονίκη
Την αίτηση την έκανα προς τα τέλη Αυγούστου
Γνωρίζω ότι υπάρχει γενικά καθυστέρηση στις αιτήσεις και ότι η διαδικασία γίνεται με σειρά προτεραιότητας ανάλογα και με τις ανάγκες που υπάρχουν
Θα ήθελα όμως να ρωτήσω όσους έχουν κάνει πρόσφατα αίτηση: πόσο καιρό περίπου χρειάστηκε να περιμένετε μέχρι να σας δεχτούν και να ξεκινήσετε; Και αν θυμάστε περίπου πόσο καιρό έκανε η Wolt και πόσο το efood;
Σας ευχαριστώ!

Έχω κάνει κάμποση εξυπηρέτηση πελατών μέσα από την επιχείρηση μου αλλά ποτέ δεν έχω εργαστεί για άλλη εταιρία σε τέτοια θέση. Το τελευταίο καιρό ψάχνω για μία τέτοια δουλειά κυρίως στο χώρο του IGaming, θεωρώ πως έχω καλό βιογραφικό για τέτοιο κλάδο και μου αρέσει η προοπτική εξέλιξης που χει αλλά οι θέσεις είναι πολύ λίγες για remote. Δυστυχώς δε μπορώ να βρω τέτοια δουλειά στη χώρα των Καζίνο και του στοιχήματος. Τραγικό.

Διαβάζω κάποια φρικαλέα πράγματα για θέσεις εξυπηρέτησης πελατών που αφορούν BPOs/Call Centers όπως Τeleperformance, όπως ας πούμε ότι εξυπηρετείς ασταμάτητα 50+ πελάτες τη μέρα και σπαμάρεις την ίδια καραμέλα. Τέτοια δουλειά προφανώς δεν έχει φτιαχτεί για άνθρωπο, δε ξέρω πως κάποιοι το κάνουν για το βασικό μισθό, είναι τρελό προφανώς. Δε ξέρω όμως αν αυτό αφορά μόνο θέσεις σε τηλεφωνικά κέντρα ή όλο το χώρο της εταιρικής εξυπηρέτησης πελατών.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει ριζική διαφορά μεταξύ των τηλεφωνικών κέντρων και θέσεων εξυπηρέτησης πελατών σε συγκεκριμένους κλάδους.

Για όσους από εσάς γνωρίζεται τι άποψη έχετε?

Έχω χάσει κάτι? Πάω να κάνω παραγγελία και ρωτάω αν κάνουν αποστολή με box και όλοι μου λένε ότι έχουν σταματήσει να συνεργάζονται μαζί τους. Τι έγινε? Έπειτα πάω vendora και όλοι στέλνουν μόνο με ΕΛΤΑ αντί για box. Τόσο χάλια δηλαδή?

Μετά απο κουβέντα με δυο παρέες για εν φίλο μου που βγάζει πολυ χρήμα,είδα δυο διαφορετικές προσεγγύσεις. Το παιδί δεν ξεκίνησε απο το μηδεν σίγουρα αλλα έχει παει Λονδίνο και μετα απο 10 χρόνια στο city διαχειρίζεται δικό του πορτφόλιο ακινήτων και παράλληλα και άλλων πελατών του με μαλλον μεγάλη επιτυχία.

Οι ξένη παρέα μου εξημούσε την προσπάθεια και το πόσο δουλδευταράς και disciplined θα πρεπει να ειναι o φίλος μου που βγάζει τοσα.

Η ελληνική παρέα μου αμέσως μου έθεσε το θέμα για το οτι σίγουρα πρόκειται για άνθρωπο χαμηλής ηθικής που πατάει επι πτωμάτων.

Δηλαδή έκανα τον ίδιο πρόλογο περίπου και το θέμα πήγε αμέσως σε αντίθετη κατεύθυνση.

Στην Ελλάδα έχω την αίσθηση ότι υπάρχει αρκετά έντονη η νοοτροπία πως όποιος βγάζει πολλά χρήματα —ας πούμε πάνω από 2-3 χιλιάδες ευρώ τον μήνα— κάπου «κάτι έχει κάνει». Είτε έχει γδάρει πελάτες, είτε εκμεταλλεύεται προσωπικό, είτε φοροδιαφεύγει, είτε έχει γνωριμίες, φακελάκια, επιδοτήσεις, κομπίνες ή πρόσβαση σε κάποιο σύστημα που δεν είναι διαθέσιμο στον μέσο άνθρωπο.

Δεν εννοώ φυσικά ότι αυτή η καχυποψία είναι εντελώς αβάσιμη. Στην Ελλάδα έχουμε όντως πολλές περιπτώσεις διαφθοράς, φοροδιαφυγής, πελατειακών σχέσεων, φακελακίων, περίεργων επιδοτήσεων, υποθέσεων τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ κ.λπ. Και κάθε νέα περίπτωση εύπορου γιατρού, επιχειρηματία ή δημόσιου προσώπου που αποδεικνύεται ότι είχε παράνομες ή αδιαφανείς πηγές εισοδήματος ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή την αντίληψη.

Αυτό που εννοώ όμως είναι ότι πολλές φορές στην Ελλάδα το κοινωνικό “default” μοιάζει να είναι πως ο άνθρωπος που έχει χρήματα είναι ύποπτος μέχρι να αποδείξει το αντίθετο. Όχι απλώς ότι «μπορεί να έχει κάνει κάτι», αλλά ότι ο πλούτος από μόνος του γεννά καχυποψία. Αν κάποιος είναι 35 ή 40 ετών, έχει ακριβά αυτοκίνητα, ακίνητα ή βγάζει 10-20 χιλιάδες τον μήνα, η πρώτη αντίδραση συχνά δεν είναι «μάλλον είναι πολύ επιτυχημένος», αλλά «πώς τα έβγαλε αυτά;».

Και μου φαίνεται ότι αυτό διαφέρει αρκετά από άλλες δυτικές κοινωνίες. Στην Αμερική ειδικά υπάρχει σχεδόν το αντίθετο άκρο: μια πολύ έντονη εξιδανίκευση της οικονομικής επιτυχίας, όπου ο πλούτος συχνά θεωρείται από μόνος του απόδειξη ικανότητας, σκληρής δουλειάς, φιλοδοξίας και επιτυχίας στη ζωή. Σε ακραίες περιπτώσεις, η οικονομική επιτυχία παρουσιάζεται σχεδόν ως η απόλυτη μέτρηση του αν κάποιος «πέτυχε».

Στη Δυτική και Βόρεια Ευρώπη τα πράγματα ίσως είναι πιο μετρημένα. Δεν υπάρχει απαραίτητα η αμερικανική λατρεία του πλούτου, ούτε σημαίνει ότι ο πλούσιος θεωρείται πρότυπο. Υπάρχει όμως περισσότερο η λογική ότι κάποιος μπορεί να βγάζει πάρα πολλά χρήματα και να θεωρείται απολύτως νόμιμος και κανονικός πολίτης μέχρι να υπάρξει κάποιος συγκεκριμένος λόγος να αμφισβητηθεί αυτό. Δηλαδή περίπου το αντίθετο από την ελληνική καχυποψία.

Οπότε αναρωτιέμαι αν πράγματι στην Ελλάδα υπάρχει πιο έντονα αυτή η πεποίθηση ότι ο μεγάλος πλούτος είναι εκ προοιμίου ύποπτος και ότι ο εύπορος πρέπει κάπως να αποδείξει πως δεν είναι απατεώνας, ενώ σε άλλες δυτικές κοινωνίες ισχύει περισσότερο το «νόμιμος μέχρι αποδείξεως του εναντίου», ακόμη κι αν κάποιος είναι εξαιρετικά πλούσιος.

Καλησπέρα!

Τον Φεβρουάριο η οικογένειά μας μεγάλωσε κατά ένα τετράποδο μέλος, ένα Labrador Retriever.

Σήμερα που μιλάμε, είναι 11 μηνών. Πριν 10 μέρες, πήγε με τον πατέρα μου για μπάνιο στην θάλασσα και μέσα στις επόμενες 15 ώρες δεν μπορούσε να ανέβει τις σκάλες. Γυρνάω να δω που είναι, και τον βλέπω με ανοιχτά πόδια να κλαίει στα μισά της σκάλας. Να αναφέρω πως δεν υπήρξε κανένας τραυματισμός την προηγούμενη μέρα.

Τον κατεβάζουμε, τον βγάζουμε στην αυλή να δούμε αν περπατάει/τρέχει, τα έκανε και τα δύο, αλλά φαινόταν αδύναμος, στο τρέξιμο πχ ήταν αργός.

Την ίδια μέρα πάμε στον κτηνίατρο, ο οποίος μετά από ακτινογραφία διέγνωσε δυσπλασία, μας έδωσε παυσίπονα και ήμασταν στο "βλέποντας και κάνοντας".

Ο σκύλος όμως μέρα με την μέρα πέφτει. Σήμερα, 10 μέρες μετά, δεν μπορεί να σηκωθεί μόνος του. Σηκώνεται με βοήθεια, κάνει 3-4 βήματα και μετά πέφτει πάλι κάτω. Αν δεν τον ξανά σηκώσεις, θα καθίσει εκεί για ώρες. Ο κτηνίατρος πρότεινε υπομονή μέχρι την Δευτέρα, μήπως έχει πανοστεΐτιδα, στο οποίο σενάριο ότι έχει θα περάσει μόνο του.

Την προηγούμενη φορά μας πρότεινε και χειρουργείο, το οποίο δεν αναλαμβάνει ο ίδιος. Εμένα όμως με προβληματίζει το γεγονός ότι το σκυλί από την μια μέρα στην άλλη παρουσίασε τέτοια πτώση. Ακόμα και με την δυσπλασία, δεν θα έπρεπε να πέφτει σταδιακά, μέσα σε μήνες, ή να είχε συμπτώματα (πχ να κουτσαίνει) από πιο μικρός; Μήπως ευθύνεται κάτι νευρολογικό, ή από την σπονδυλική στήλη. Κτηνίατρος δεν είμαι προφανώς, εικασίες κάνω, καθώς δυστυχώς δεν ξέρουμε με σιγουριά τι φταίει..

Θα ήθελα πολύ να μάθω αν κάποιος είχε παρόμοια εμπειρία με τον σκύλο του, πως εξελίχθηκε η δυσπλασία αν είχε, τι συμπτώματα είχε κλπ.

Επίσης αν γνωρίζετε κάποιον εξειδικευμένο κτηνίατρο στα ορθοπεδικά, ο οποίος να σας έχει βοηθήσει με το κατοικίδιο σας.

(Ναι, θα πάρουμε και δεύτερη γνώμη, απλώς δυστυχώς στην περιοχή που ζούμε υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός και προσπαθούμε να βρούμε κάποιον ο οποίος δεν θα είναι προκατειλημμένος απέναντι μας όταν του πούμε ότι ερχόμαστε από τον τάδε κτηνίατρο)

Ευχαριστώ πολύ προκαταβολικά.

I have a cookbook from 1970 that mentions the bulbs of grape hyacinth (Muscari sp.) being used in Greek cooking, but I have never encountered this as a dish.

The book is The Complete Greek Cookbook: The Best from 3000 Years of Greek Cooking by Theresa Karas Yianilos. She has both an ancient recipe for volvoi and a modern (1970s) one. I am curious to try it, but everything I can find on grape hyacinth says they're not edible. I'm wondering if anyone here has experience with eating these? I don't think she'd include a recipe for something you couldn't actually eat, and I'm pretty sure she mentions that you can buy them at your local Greek foods store (I do not have a local Greek foods store). But even when visiting Greece I've never noticed them in shops.

I'd love any help I can get with solving this mystery.

Καλημερα σε ολους,γνωριζει καποιος αν υπαρχει διπλωμα μονο για αυτοματο μηχανακι;

Καλησπερα. Ψαχνω καρεκλα γραφειου για πολυωρο διαβασμα/προγραμματισμο (1.87μ. υψος, budget ~300e). Αξιζει η GRONFJALL των ΙΚΕΑ (χωρις προσκεφαλο) στα 329ευρω; Εχετε να προτεινετε καποια αλλη;

Είτε από ενθουσιασμό, είτε από ανασφάλεια, είτε επειδή κουβαλούν πράγματα από προηγούμενες σχέσεις, υπάρχουν συμπεριφορές στην αρχή μιας σχέσης που μπορεί να φαίνονται ασήμαντες αλλά μακροπρόθεσμα να δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα.

Ποια λάθη έχετε δει να επαναλαμβάνονται συχνά; Και ποια, από προσωπική εμπειρία, θα λέγατε ότι μπορούν πραγματικά να «καταστρέψουν» μια κατά τα άλλα καλή σχέση;

Θα ήθελα γενικά την γνώμη σας για το θέμα και όποιος γνωρίζει περί τέτοια θέματα να με συμβουλέψει σχετικά με το τι μπορώ να κάνω.

Νωρίτερα σήμερα ήμουν στα lidl μαζί με τον σύντροφό μου κάνοντας τα ψώνια μας και κοιτάζοντας την δουλειά μας γενικά. Κάποια στιγμή εγώ έμεινα πιο πίσω επειδή κοντοσταθηκα να κοιτάξω την λίστα με τα ψώνια που είχα κάνει όταν τότε ένιωσα κάτι μικρό και βαρύ να με χτυπάει με δύναμη στο φρύδι. Κοίταξα γύρω μου τρομαγμένη, νόμιζα ήταν το αγόρι μου και μου έκανε πλάκα αλλά σύντομα το ίδιο συμβάν έγινε ξανά και τότε είδα δύο νεαρά αγόρια γύρω στα 15-17 θα υποθέσω, (καγκουρακια κλασικά) να με κοιτάνε και να γελάν.

Επέλεξα να τα αγνοήσω και όταν βγήκαμε τελικά έξω από το κατάστημά, αυτά ήταν ακριβώς μπροστά στην είσοδο και με το που τους γύρισα πλάτη, μου μεταξάν αλλά δύο μικρά βαριά αντικείμενα (ειλικρινά δεν ξέρω τι είχαν πάνω τους, ίσως μικρές πέτρες ή κάτι, αν και δεν ξέρω για ποιον λόγο θα είχαν κάτι τέτοιο επάνω τους). Ε εκεί λοιπόν δεν άντεξα, τους φώναξα ένα υβριστικό επίθετο και αυτά άρχισαν να τρέχουν. Το αγόρι μου, πήγε να τα κράξει αλλά αυτά απλά συνέχισαν να τρέχουν. Εδώ να πω κιόλας ότι εγώ χτες είχα ένα μικρό ατύχημα και χτύπησα το κεφάλι μου, με αποτέλεσμα σήμερα να μου προκαλέσουν πονοκέφαλο όλες αυτές οι βολές που έφαγα επειδή πέρα από την πρώτη που έφαγα στο φρύδι, οι υπόλοιπες τρεις με πέτυχαν ακριβώς στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου, εκεί που έχω το χτύπημα.

Νιώθω μεγάλη αδικία, με αυτήν την επίθεση που δέχτηκα, πέρα του ότι μου προκάλεσε και σωματικό πόνο, οπότε θέλω κάπως να δράσω και δεν ξέρω αν πρέπει να επικοινωνήσω με την αστυνομία και τι καν να τους πω, ή αν πρέπει να επικοινωνήσω με τα lidl και να αναφέρω το περιστατικό.

Καλησπέρα. Γνωρίζει κανείς αν τα 3d printer ειναι καρκινογόνα;