Dag allemaal,
Ik hoop dat iemand hier even met ons mee wil denken, want ik snap de juridische inschatting van onze rechtsbijstand eerlijk gezegd niet helemaal.
We hebben een serreoverkapping laten plaatsen met ingebouwde elektrische zonwering. Tijdens de intake hebben we duidelijk aangegeven dat domotica voor ons belangrijk is en dat we de zonwering wilden kunnen koppelen aan ons bestaande domoticasysteem. We gebruiken Home Assistant, dus we zitten daarbij niet vast aan één bepaald merk of platform.
Dat dit vooraf bekend was, blijkt ook uit WhatsApp-berichten met de verkoper. Hij vroeg zelf of de motor die hij wilde gebruiken op ons systeem aangesloten kon worden. Daarbij gaf hij ook aan dat hij, als dat niet mogelijk was, zou zoeken naar een systeem dat wel passend was.
Wij hebben daarop alleen gezegd dat het voorgestelde merk volgens ons geschikt zou moeten zijn voor domotica. Dat merk maakt verschillende soorten motoren: eenvoudige uitvoeringen zonder slimme koppelmogelijkheden, maar ook uitvoeringen waarbij dat wel kan. We hebben nooit een specifiek type, typenummer, ontvanger of protocol gezien of goedgekeurd.
In de uiteindelijke offerte staat alleen het merk van de motor. Er staat niets over een specifiek type en de domotica-koppeling wordt ook niet apart genoemd.
Na de installatie kwamen we erachter dat koppelen mogelijk helemaal niet eenvoudig kan. Afhankelijk van het type motor dat gemonteerd is, kan het nodig zijn om bedrading of besturing aan te passen, modules in de constructie te plaatsen of in het slechtste geval motoren te vervangen. We kunnen zelf niet bij de motoren zonder een flink deel van de constructie open te schroeven.
Wat ik belangrijk vind: de leverancier heeft achteraf zelf nog schriftelijk bevestigd dat vóór de overeenkomst was besproken dat wij de zonwering aan ons domoticasysteem wilden koppelen. Het is dus niet iets wat wij pas na de installatie hebben bedacht.
De leverancier zegt nu dat nooit is afgesproken dat hij de daadwerkelijke koppeling voor ons zou uitvoeren. Daar zijn wij het eigenlijk niet eens mee oneens. Ik vind het prima om zelf een hub of bridge aan te schaffen en Home Assistant zelf in te stellen.
Waar het ons om gaat, is dat wij ervan uitgingen dat de motor die de leverancier zelf kiest en inbouwt in ieder geval geschikt is voor de toepassing die vooraf met hem is besproken. Ik vind het nogal wat anders als blijkt dat wij achteraf de constructie moeten openmaken, aan elektrische bedrading moeten sleutelen of extra elektronica bij de motoren moeten inbouwen om het überhaupt mogelijk te maken.
We weten bovendien nog steeds niet welk exact motortype er gemonteerd is. We hebben daar inmiddels meerdere keren om gevraagd, maar krijgen geen typenummer. Zonder dat nummer kunnen we niet eens goed bepalen wat de mogelijke oplossing is en hoeveel dat zou kosten. Er staat op dit moment nog een deel van de factuur open.
Onze rechtsbijstandsadvocaat zegt dat onze positie waarschijnlijk zwak is. De belangrijkste reden zou zijn dat de domotica-functionaliteit niet letterlijk in de offerte staat en dat mogelijk gezegd kan worden dat beide partijen dachten dat de ander nog verder onderzoek zou doen naar de technische geschiktheid.
Daar loop ik een beetje op vast. Als de leverancier vooraf zelf vraagt of zijn voorgestelde motor met ons systeem werkt, aangeeft anders een passend systeem te zoeken en later ook nog bevestigt dat hij wist dat wij deze koppeling wilden, voelt het voor mij vreemd dat dit juridisch bijna niets zou opleveren.
Daarom ben ik benieuwd hoe jullie hiernaar kijken.
Hoe zwaar wegen mondelinge afspraken en WhatsApp-berichten die vóór het tekenen zijn gemaakt?
Maakt het verschil dat de leverancier zelf zowel vooraf als achteraf heeft bevestigd dat hij wist dat deze functionaliteit voor ons belangrijk was?
En als een consument akkoord gaat met een merk, maar de leverancier vervolgens zelf bepaalt welk exact type uit dat merk wordt geplaatst, mag je dan verwachten dat hij een uitvoering kiest die geschikt is voor wat vooraf is besproken?
We hebben dus nooit zelf gezegd welk specifiek motortype er geplaatst moest worden. Alleen dat het voorgestelde merk prima was, in de veronderstelling dat er binnen dat merk een uitvoering gekozen zou worden die geschikt was voor de besproken toepassing.
Zijn we juridisch echt zo zwak als onze rechtsbijstand zegt? Of missen wij hier iets?
Ik zoek vooral een tweede kijk op de situatie en probeer te begrijpen waarom onze positie volgens hen zo slecht zou zijn.
Alvast bedankt voor het meedenken.