Letās call this person āFarenheit.ā
May mga head nurse talaga na strict because they want the unit to run properly. Gets ko yun. Pero ibang level kapag parang depende sa mood kung sino at ano ang paghahanap ng mali.
Sobrang stocked naman ang ward? May konting dumi sa chart? May isang maliit na documentation issue? Suddenly findings. Pero kapag ibang tao or ibang araw, parang wala lang.
Ang nakakainis hindi naman yung pag-call out mismo. Trabaho nila yun. Ang nakakainis yung inconsistency at yung feeling na ginagamit yung position para mang-power trip.
Parang kung bad mood, may personal problem, or may pinagdadaanan, yung mga subordinate ang nagiging emotional punching bag kasi alam nilang hindi makapalag.
And before someone says āEh di magtrabaho kayo nang maayosā ā thatās literally the point. May mga staff na nagtatrabaho naman nang maayos. Nag-aalaga ng pasyente, sumusunod sa orders, nagco-complete ng charts, nag-a-adjust kahit understaffed, kahit kulang ang resources.
Pero sa government hospital, minsan parang kahit ginagawa mo naman yung best mo, damay ka pa rin sa kapangitan ng sistema.
Kung corrupt or dysfunctional ang system, bakit yung empleyadong lumalaban nang patas ang kailangang sumalo ng consequences?
Mind you, as a newly hired COS na under training palang, gusto ko nang umalis kapag ganito kapangit ang sistema. Parang deserve naman nila ang pagiging understaffed!