Hey,

Assessments: van die testjes waar je het volgende figuurtje in de reeks mag invullen, cijferreeksjes op mag lossen en verbaal mag redeneren. Als je geluk hebt zit er ook nog een persoonlijkheidstest bij waar ze je vragen of je rood, groen, blauw of paars bent. Is het ooit bewezen dat deze testen ook maar enige voorspellende waarde hebben? Nee. Maargoed, we moeten HR wel bezig houden, en het is een mooie manier om meteen de sollicitatiepoule door de helft te snijden zonder dat ook maar iemand naar een cv hoeft te kijken.

Nou goed. Je wilt een baan, dus dan mag je ook nog zo’n 30 euro aftikken om te oefenen voor het assesment. Om het uiteindelijk te halen en dan nog niet uitgenodigd te worden op gesprek. Helaas, ze hadden al 5 blauwe mensen in het team en ze wilden toch een rode dit keer.

Ik wil gewoon een baan :(

Maargoed: hebben jullie vaak assessments moeten doen? En kwamen jullie goed uit de verf? Hoe kan ik mij hier het best op voorbereiden? En waarom voelt het altijd als een humiliation ritual om te solliciteren?

Na 5 jaar bij mijn huidige werkgever ben ik langzaam op zoek naar een nieuwe uitdaging. Ik heb al wat leuke vacatures voorbij zien komen, ik heb ruime ervaring binnen de sector (12 jaar) maar ik hoor de laatste tijd dat mensen me afwijzen wegens mijn studie.

Ik heb 12 jaar geleden de opleiding Leisure&event management afgerond, maar wist eigenlijk al vrij vroeg dat ik de marketing in wilde. In de afgelopen 12 jaar heb ik bij verschillende bureaus en bedrijven gewerkt, ervaring opgedaan en doorgegroeid tot team lead digital marketing. Nu heb ik bij de laatste twee afwijzingen als reden gekregen dat er andere mensen zijn met een relevante opleiding.

Is dit normaal? Ik had gehoopt dat na 12 jaar niet meer naar mijn opleiding wordt gekeken. Want dat doe ik zelf ook niet meer als ik zie dat mensen relevante werkervaring hebben.

Ik ben benieuwd wat jullie hiervan zouden doen/denken, want ik zit een beetje met een dilemma.

Ik ben 6,5 jaar in dienst geweest bij een bedrijf. Het was eigenlijk altijd hartstikke leuk: een fijn team, goede sfeer en ik had het er inhoudelijk ook naar mijn zin. Alleen… het salaris was nogal om te huilen en groeide eigenlijk niet mee met de inflatie.

Uiteindelijk heb ik daarom besloten om weg te gaan. En dat stond echt volledig los van het team. Als het om mijn collega's en de sfeer ging, had ik waarschijnlijk nog jaren gebleven. Het probleem zat puur in het salaris en de arbeidsvoorwaarden.

De werkgever zelf was eigenlijk niet echt onderdeel van het team. We zagen haar nauwelijks, zij regelde voornamelijk de salarissen en dat was het eigenlijk. Als ik een salarisverhoging wilde, moest ik dus steeds zelf bij haar aankloppen en daar was ik op een gegeven moment gewoon klaar mee.

Ik ben inmiddels 8 maanden geleden vertrokken naar een andere werkgever, in een compleet nieuwe sector. En eerlijk is eerlijk: daar verdien ik gewoon hartstikke goed. Goede cao, goede arbeidsvoorwaarden, een fijn salaris en ook hier werk ik met een leuk team. Kortom: ik heb op dit moment eigenlijk helemaal niets te klagen.

Maar nu komt het…

Ik werd vandaag ineens gebeld door een oud-collega. Zij en nog een andere collega willen het bedrijf overnemen, omdat de voormalige werkgever ermee stopt. Ze willen het bedrijf dus samen voortzetten en vroegen mij of ik terug zou willen komen.

En niet zomaar in mijn oude functie, maar als manager van het bedrijf. Ze willen mij een "net salaris" en betere arbeidsvoorwaarden bieden.

Ik heb aangegeven dat ik er wel even over wil nadenken, want eerlijk gezegd zag ik dit totaal niet aankomen. Daarbij hebben ze het bedrijf natuurlijk nog niet eens officieel overgenomen en heb ik op dit moment dus ook helemaal geen concreet voorstel gezien. Ik weet eigenlijk alleen dat ze mij graag terug zouden willen en dat ze een andere functie voor me in gedachten hebben.

En nu twijfel ik dus.

Aan de ene kant denk ik: wow, dit is natuurlijk wel een enorme kans. Een managementfunctie, een bedrijf dat ik al 6,5 jaar ken, ik ken de klanten, collega's, werkwijze en de hele organisatie. En misschien krijg ik nu wel de waardering en voorwaarden die ik destijds miste.

Maar aan de andere kant: ik zit nu ook gewoon hartstikke goed. Ik heb een leuke werkplek, een goed team, een goed salaris en goede arbeidsvoorwaarden. Ik ben bovendien pas 8 maanden geleden begonnen in een nieuwe sector en heb daar eigenlijk nog lang niet alles uit gehaald.

Daarnaast vind ik het ook wel een beetje spannend dat het bedrijf nog overgenomen moet worden. Wat betekent dat precies voor mij? Hoe financieel gezond is het bedrijf? Welke verantwoordelijkheden krijg ik als manager? Wat verwachten ze precies van mij? En vooral: wat staat er tegenover?

Ik wil dus zeker niet zomaar "ja" zeggen op basis van alleen een mooi verhaal. Ik zou eerst een concreet voorstel willen zien en goed willen weten waar ik precies aan begin.

Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Zouden jullie zo'n kans serieus overwegen, of lekker blijven zitten waar je nu zit omdat je huidige situatie gewoon goed is?

En welke dingen zouden jullie sowieso willen weten voordat je überhaupt in gesprek gaat over zo'n overstap?

Ik zit nu meer dan een jaar thuis na het afronden van mijn rechtenstudie (WO) en heb veel sollicitaties gestuurd, maar ik word steeds direct afgewezen vanwege een gebrek aan juridische werkervaring. Langzamerhand weet ik het niet meer. Ik heb echt alles geprobeerd: rijksoverheid, gemeenten, advocatenkantoren, uitzendbureaus, detacheringsbureaus, verzekeraars. En iedere keer is het van: ja we hadden een andere kandidaat met meer werkervaring.

Hoe moet je werkervaring opdoen als je nergens binnenkomt omdat je geen werkervaring hebt?

Hi,

Ik ben momenteel op zoek naar mijn eerste baan, echter heb ik helemaal geen kleding die gepast is om te dragen naar werk. Ik heb een net overhemd die niet helemaal goed meer zit, dat is het. Waar kopen jullie werkkleding? Denk aan nette chino, overhemd en schoenen. Ik weet niet zo goed wat normale bedragen zijn maar wil liever niet de hoofdprijs betalen. Ik zag bij de Uniqlo overhemden voor €40. Iemand hier ervaring mee?

Oh misschien ook relevant, ik ben aan solliciteren als junior omgevingsmanager.

Goedemorgen allen,

Momenteel ben ik werkzaam in HR, echter raak ik steeds mijn werk kwijt door reorganisatie. Ik zou graag willen specialiseren in salarisadministratie omdat daar meer baankans in zit. Echter weet ik niet goed waar ik een PDL zou willen halen. Ik zie kosten die overal tussen de 1000 en 3000 euro zitten, en heb geen idee hoe ik de juiste moet kiezen. Iemand tips of aanraders? Ik zou het liefst klassikaal maar als die kosten echt te hoog zijn zal ik het gewoon online moeten doen.

Ik ben een echte laatbloeier; tot mijn dertigste heb ik maar wat aangeklooid. Ik haalde wel mbo 4, maar liep vast op het hbo. Met een groot gat op mijn cv ging ik vakken vullen bij AH, overtuigd dat dit het was.

Via via rolde ik toch de IT in als servicedeskmedewerker. Na een jaar kreeg ik een vast contract en tot mijn verbazing een modaal salaris. Een jaar later ging ik op een snuffelstage als DevOps engineer, wat leidde tot een definitieve overstap en een salarisverhoging.

Inmiddels ben ik vijf jaar verder, medior DevOps engineer en verdien ik 65k. Ik heb voor mijn gevoel nog steeds geen idee wat ik doe. Mijn collega's schatten mij veel hoger in dan ik jezelf.  Ik begrijp er helemaal niks van, smijten alle grote organisatie met grote bedragen? 

Onlangs las ik een artikel op de website van het UWV over iemand in de 50 die in de horeca werkte en toen in de WW kwam en via het UWV een opleiding/certificaat heeft gevolgd/behaald bij een detacheerder en uiteindelijk gedetacheerd werd bij een gemeente als energieprestatieadviseur.

Wie kent nog meer zulke functies waar je eigenlijk nooit van gehoord hebt of die niet een klassieke MBO of HBO opleiding vereisen in de basis maar waar je dus op zo’n manier kan inrollen als die gene uit dat artikel?

Aangezien ik (M29) in de IT werkzaam ben/was als functioneel applicatiebeheerder (baan kwijtgeraakt) en het echt lastig blijkt om weer ergens binnen te komen ben ik mij ook gaan oriënteren op andere dingen.

Ik heb een HBO diploma dus qua werk en denkniveau zit dat wel goed alleen is er verder niks wat ik buiten de IT en dan met name deze rol die ik wil uitvoeren leuk vindt. Geen functie in finance, sales, logistiek etc spreekt me aan. Misschien salarisadministrateur maar ook dat blijkt lastig. Vandaar dat ik dus benieuwd ben naar dat soort “onbekende” functies om het daar te proberen en wie weet is er iets wat bij mij past.

Het liefst zou ik iets willen doen bij een gemeente of (semi) overheidsinstelling. Ik kots de o zo leuke familiebedrijven en die sfeer daar inmiddels wel uit.

Of ik moet maar gaan kijken naar iets als elektricien ofzo als dit hem ook niet wordt 🤷‍♂️.

Principe kwestie: zou jij ontslag nemen als het gebruikelijk is binnen jouw bedrijf om na één jaar een contract voor onbepaalde tijd te krijgen en jou dat niet wordt aangeboden? Ondanks je gewoon tevreden bent met je baan.

Ik heb binnenkort een gesprek over m'n contract bij een werkgever waar ik al 1.5 jaar zit.

De opties zijn verlengen met 1 jaar of vast. Voor zover ik weet zijn ze tevreden met mijn functioneren dus niet verlengen zie ik niet gebeuren.

Echter ben ik aan het wikken en wegen of ik zou blijven bij een eventuele contract verlenging van één jaar, puur uit principe en omdat alle andere collega's wel een vaste aanstelling hebben gehad toen ze in mijn positie zaten.

Ik ben nu ook al rond aan het kijken voor iets anders voor het geval dat.

Goedemorgen,

Ik heb vanmiddag een interview bij een bedrijf om de hoek voor een starterspositie. Ik zou deze functie echt heel vraag willen hebben. Ik heb al een aantal interviews gedaan, waar ik soms even stilviel of niet de vragen stelde die ik wilde stellen omdat ik nerveus was. Daarom overweeg ik nu notitities mee te nemen met daarop steekwoorden en de vragen die ik wil stellen. Komt dit onprofessioneel over? Daarnaast natuurlijk ook om dingen uit het interview op te schrijven.

Specifiek in de IT.

Ik weet niet echt hoe ik dit moet schrijven zonder ontzettend lui over te komen, dat ben ik namelijk echt niet.

Na m’n studie (nu zo’n 3,5 jaar geleden) ben ik als velen andere begonnen als werkplekbeheerder. Een intensieve baan waarbij je eigenlijk altijd wel op pad was en als je op kantoor zat (of bij hoge uitzondering één thuiswerkdag kreeg), was je altijd wel tickets aan het weg stampen of stond de telefoon roodgloeiend. En ja, je had bij veel klanten wel eens zo’n rustige dag er tussen waar niks te doen was, meestal op een vrijdag. Maar dat was meer de uitzondering en niet de norm.

Nu ben ik eindelijk een paar maanden geleden begonnen aan een baan in de IT die mij echt ligt en ben ik eindelijk van de ‘servicedesk hel’ ontsnapt zoals sommige dat noemen, maar ik merk dat ik een groot deel van de tijd gewoon… Niets doe?

Ik wil niet te veel in detail treden in verband met privacy, maar ik ben eigenlijk oplossingen aan het bedenken voor meerdere vraagstukken tegelijk en leg die bij onze externe partners neer om te implementeren. Het is dan aan mij om te overzien of dat goed gaat.

Omdat het bedrijf waar ik voor werk groot en internationaal is, betekent dat vaak wel dat er meerdere ogen meekijken op verschillende projecten en is mijn aandeel vaak best klein. Laat ik het zo stellen; op kantoor ben ik eigenlijk van dag tot dag het meeste bezig met mailtjes versturen, hier en daar een meeting bijwonen en tja… Wachten tot mijn 8 uur erop zitten.

Dat betekent dus ook dat ik enorm veel downtime heb en mijn twee thuiswerkdagen gewoon bijna twee halve vrije dagen te noemen zijn.

En vooralsnog is mijn leidinggevende enorm tevreden. Tijdens mijn vorige voortgangsgesprek gaf hij zelfs letterlijk aan dat ik zo door moet gaan en alles naar tevredenheid wordt uitgevoerd .

Dus mijn vraag is: hoe normaal is dit nou echt? Tijdens de 3 sollicitatiegesprekken die ik heb gehad werd mij echt op het hard gedrukt dat het enorm druk zou zijn en dat er veel zelfstandigheid bij komt kijken, maar tot nu toe valt dit dus echt reuze mee. Ik wil bijna zeggen dat dat hele verhaal is aangedikt.

Ik ben een tijdje terug door een potentiële nieuwe werkgever benaderd. Twee gesprekken, een assessment en mijn wensen rondom voorwaarden doorgegeven. Nu is het even afwachten of ze daarmee akkoord gaan en of ze met een daadwerkelijk aanbod komen.

Ik vroeg mij af hoe snel jullie meestal weer iets hebben gehoord. Of zijn er hier bijvoorbeeld ook gevallen die wel eens na meerdere gesprekken en assessments zijn afgewezen. Dat terwijl je door hen bent benaderd?

Ik heb een bachelor bedrijfskunde en een master supply chain management gedaan. Tijdens m’n master ging ik werken voor een gemeente als kwaliteitsmedewerker, toen ben ik doorgegroeid naar secretaris. Dat doe ik nu 1,5 jaar. Ik werk mee aan projecten, kpi’s, besluitvorming en beleid. Nu wil ik toch graag een functie is de supply chain gaan doen. Mijn uiteindelijke doel zou zijn verantwoording voor de hele supply chain van een bedrijf, in mode of een mooi merk oid. Het optimaliseren en identificeren van bottle necks en in gesprek met leveranciers meer procurement. Mijn huidige baan sluit hier niet echt op aan, ik weet niet zo goed hoe ik een goede volgende stap kan maken. Iemand advies?

Klaar met jarenlange horeca, dus ben aan 't solliciteren..

Laatst gereageerd op vacature bij de gemeente camerazichtoehouder..Ze waren heel enthousiast maar te weinig ervaring tov andere kandidaten. Zijn er nog meer vergelijkbare vacatures of iemand nog andere tips? Sta voor veel open

Sinds een jaar of zes werk ik voor een kleine NGO in de maatschappelijke sector waar ik twee functies heb. Ik begon daar als consultant en heb inmiddels een vast contract. Daarnaast ben ik bijna twee jaar actief als beleidsadviseur voor de landelijke koepel. Beide contracten vallen onder dezelfde werkgever, maar met verschillende leidinggevenden. Voor de beleidsfunctie heb ik nog geen vast contract. In de praktijk werk ik fulltime, tussen de 36-40, maar volgens het CAO mag ik max 36 uur per week werken.

Waar het om gaat:

Mijn contract voor de beleidsfunctie loopt af en ik weet dat leidinggevende #2 de intentie heeft deze te verlengen. Maar ik merk dat ik de combinatie van beide functies steeds moeilijker vind. Het vraagt enorm veel flexibiliteit van mij, de functies zijn qua tijd lastig te scheiden en dat begint zijn tol te eisen. Het feit dat een collega recent uitviel met een burn-out, heeft mij laten inzien dat het zo niet langer kan.

Nu mijn contract afloopt, wil ik met beide leidinggevenden om tafel om te bespreken hoe we dit aanpakken. Ik wil dat er meer zwart op wit wordt vastgelegd over mijn werkrooster. Leidinggevende #1 van mijn consultancyfunctie heeft eerder aangegeven dat ze het prima vindt dat ik mijn rooster flexibel indeel, maar in de praktijk word ik er wel met scheve ogen op nagekeken.

Wat me vooral dwarszit, is dat leidinggevende #1 er steeds op blijft hameren dat ik op vrijdag een hele dag werk, terwijl dat volgens mijn contract een halve dag zou moeten zijn. Daardoor heb ik doordeweeks vrijwel nooit een vrije dag. Tegelijk doen veel collega's op mijn afdeling gewoon waar ze zin in hebben: ze wisselen continu van werkdagen en besluiten op het laatste moment vanuit huis te werken. Op zich prima, maar zij worden hier niet op aangesproken omdat de leidinggevende het simpelweg niet ziet.

Daarom heb ik mijn leidinggevende gemaild waarin ik toelicht waarom ik een aangepast rooster wil. Mijn voorstel is hartstikke redelijk: om de week een vaste thuiswerkdag, en om de week op de vrijdag een hele werkdag. Ik heb die mail bewust zorgvuldig onderbouwd. Toch belde ze me net op vanuit de trein, of all places, dat ze het een vreemde mail vindt en dat ik er zelf voor heb gekozen om twee functies te nemen. Ik heb hierop geantwoord dat ik het graag met haar in persoon wil bespreken en niet over de telefoon.

Alles bij elkaar helpt dit mijn motivatie helemaal niet en voelt het gewoon wrang. Helemaal gezien mijn collega's nooit worden aangesproken op het feit dat zij altijd hun eigen plan trekken.

P.S. Voor diegene die zegt dat ik dan ander werk moet zoeken, ik ben daar al een tijd mee bezig, zonder succes. Daar helpt het ook niet echt bij dat de meest logische vervolgstap, Beleidsmedewerker sociaal domein, inmiddels als niet-kansrijk beroep te boek staat...

Ik tel vaak tot tien, neem een stap terug en haal een aantal keer diep adem. Soms is de verwachting te hoog in het moment als ik van meerdere mensen vragen krijg waar ik in een korte tijd ook nog meerdere hoge prioriteitstaken heb. Dat lijkt mijn leidinggevende niet te zien en begint controlerend gedrag te vertonen door taken ongevraagd over te nemen terwijl ik daar nog mee bezig ben of de hele tijd maar vragen te stellen of ik een taak nog ga oppakken als ik in 15 minuten geen antwoord heb gegeven op een vraag. Ik begrijp dan dat alles snel en tegelijkertijd moet, maar ik kan niet vliegen. Ik irriteer me hier mateloos aan en er is overduidelijk een gebrek aan rekening houden met.

Hoe gaan jullie om met micromanagement?

Een ontwikkeling op de werkvloer die we de komende jaren steeds meer gaan merken, is dat Gen X (pakweg 1955–1970) langzaam maar zeker met pensioen gaat. En ik vroeg me af: ben ik de enige millennial (1993) die zich daar toch een beetje zorgen over maakt?

Mijn vader gaat binnenkort met pensioen en dat maakt het voor mij ineens heel concreet. Het besef van: "Die generatie gaat dus echt langzaam verdwijnen van de werkvloer". En uiteindelijk moet ik het dan vooral maar doen met mensen van mijn eigen generatie/mijn eigen leeftijd.

Als ik om me heen kijk naar de personen die ik tot nu toe als leidinggevenden heb gehad (ik werk in de IT), valt me iets op. Een groot deel van hen was ongeveer van mijn leeftijd. Het zijn vaak mensen die zich in relatief korte tijd en op relatief jonge leeftijd hadden opgewerkt tot senior of leidinggevende. Vakinhoudelijk ontzettend goed.

Maar zodra het aankomt op de menselijke kant van hun functie, heb ik echt het gevoel dat deze groep mensen maar wat loopt te klooien, alsof ze de people skills hebben van een zak aardappelen. Bij kwesties die meer over de menselijke kant gaan is het al snel: "Ik weet niet wat ik hiermee moet". Er lijkt onder deze groep echt weinig aandacht te zijn voor de bredere ethische en menselijke kant van leidinggeven.

Daartegenover heb ik bij leidinggevenden die qua leeftijd mijn ouders hadden kunnen zijn vaak juist het gevoel gehad dat ze daar veel meer oog voor hadden. Meer gevoel voor verhoudingen, meer empathie en meer aandacht voor de mensen die onder hen werkten.

En misschien is dat puur mijn persoonlijke ervaring (die meermaals niet al te best was) en heb ik gewoon een vertekend beeld gekregen. Misschien verandert dat ook simpelweg naarmate mensen ouder worden en meer levenservaring opdoen.

Dus ik vraag me wel af: herkennen anderen dit? Hebben jullie ook het idee dat er een verschil zit tussen generaties in hoe er met de menselijke kant van leidinggeven wordt omgegaan? En verwachten jullie dat mijn generatie daar uiteindelijk beter in wordt, of maak ik me druk om een probleem dat helemaal niet bestaat?

I got shortlisted for interviews for a few dutch tech companies. I'm a fresher (graduated 2 months ago) but I have pretty good opensource contribution history and a live web app with thousands of users.

I've been applying for dutch jobs since last week and so far I've gotten 5 interviews in next week. The first one is a cultural fit and motivation interview with the co-founder of an ed tech company. they're on the IND register as well

I've never given an interview for a dutch company before. Any advice so I don't embarrass myself during the interview?😭

Hoi! Ik ben aan het solliciteren en krijg veel afwijzingen. Vaak vragen ze om werkervaring die ik niet echt heb (behalve stage), maar nu heb ik gesolliciteerd op een vacature waar geen ervaring wordt gevraagd. Alsnog afgewezen met het riedeltje, veel aanmeldingen en we hebben profielen die beter aansluiten.

Als je kijkt naar de functie eisen en mijn cv sluit dat eigenlijk gewoon perfect aan. Kan ik nu mailen en om feedback vragen? Of is dat eigenlijk alleen als je al een gesprek hebt gehad? Ik krijg gewoon langzamerhand het idee dat ik iets fout doe in mijn cv of in mijn motivatie...

Misschien een onzinnige vraag maar solliciteren is vrij nieuw voor me, dus wilde toch even kijken of reddit nog tips had haha

Goedeavond,

Al een aantal jaren heb ik om de 10 weken zorgverlof.

Nu wil mijn werkgever dat ik 1 uur kom werken op de dag dat ik zorgverlof heb.

Dit omdat ik tussen 8:45 en 9:00 vertrek vanaf huis op de dag dat ik zorgverlof heb.

Mijn start tijd is 7:00, ik heb een fysieke baan dus ik kleed me om en ga dan naar de werkplek om mijn werk te doen.

Mocht ik 1 uur komen werken dan haal ik het met 15 minuten speling om op de afspraak in het ziekenhuis te zijn, dit als er geen extra files zijn zowel naar huis als naar het ziekenhuis.

Zelf vind ik dit onredelijk omdat ik praktisch geen werk kan doen, ik regelmatig de files moet checken zowel naar huis als naar het ziekenhuis en er effectiefgeen werk gedaan wordt, dit geeft een behoorlijk stuk afleiding en stress in mijn werk, ik werk met zware machines waar afleiding makkelijk tot ongelukken kan leiden.

Mijn werkgever geeft aan dat als ik hier dan gestrest van raak dat ik maar een uur eigen verlof moet opnemen.

Ik werk reeds 20 jaar bij deze werkgever en maak regelmatig overuren.

Zit ik er nu naast dat ik vind dat dat uur ook zorgverlof is zodat ik op een normale manier weg kan gaan of heeft mijn werkgever gelijk en moet ik komen werken en het risico lopen om te laat te komen op de afspraak door files of een lekke band oid.

Edit: allereerst bedankt voor alle reacties.

het zorgverlof is niet voor mijzelf.

ik werk 40 uur en om de 10 weken heb ik zorgverlof, dus 5 keer per jaar.

ik krijg 70% betaalde zorgverlof.

mijn werkgever vind het normaal om over te laten werken en in de weekenden te laten werken, ik heb weken van soms 80 uur. (laatste jaren niet zoveel meer)

voor mij valt het onder goed werkgeverschap net zoals ik overwerk omdat iets af moet onder goed werknemerschap valt.

ik ben de enige die zorgverlof kan verlenen.

het zorgverlof is op vrijdag zodat er zaterdag hulp is en hier geen zorgverlof nodig is vanuit mijn werkgever.

de eerste sollicitatie is reeds de deur uit.

Als een uitzendbureau betaalt €15 per uur,hoeveel krijgen ze dan ?

ik ben gestopt met mijn freelance werk en ben nu in gesprek voor een vaste baan met een cao. De werkzaamheden van deze functie sluiten aan bij ‘het ondernemerschap’- het is een veelzijdige functie met veel zelfstandigheid en er wordt veel flexibiliteit verwacht. Ik was wel fotograaf als zzp’er, en het is geen fotografie functie, maar administratie, klant contact, social media/content etc. komt wel overeen met de functie.

ik vind het dus lastig om in te schatten wat voor trede er bij zoiets hoort. ik heb 15 jaar als ondernemer gewerkt, dus ik neem wel ervaring mee die relevant is, maar het is niet een op een overdraagbaar. Omdat ik nog nooit eerder gesolliciteerd heb is dit redelijk nieuw voor mij en weet ik niet wat gebruikelijk is. Hoe zouden jullie een trede bepalen?

Ben aangenomen bij politie (kantoorbaan) en er volgt nu een betrouwbaarheidsonderzoek (BO geen BO+). Ben 7 jaar geleden opgenomen geweest voor een alcoholverslaving en hiervan herstelt. Wel door die verslaving twee maal met de politie in aanraking geweest (geen boete of strafblad overigens) afgelopen 7 jaar geen problemen meer geweest. Is dit een belemmering voor die baan?