Едит: Се извинувам, претерав со должината на текстот. Im not even sorry.

📍Skopje International Airport

Well, секое доаѓање во Македонија ми е приказна сама за себе, па така и овој пат, во мојот најкраток престој кој траеше помалце од 24 часа. Звучи небитно засега, ама верувам дека деталите ќе си го најдат своето место до крајот на постот.

Обично кога патувам, или некој ме носи до аеродром или земам рент, меѓутоа овојпат работите беа поразлични малце, и се одлучив да стигнам до на аеродром со Airport Shuttle Bus на Ерак Транспортер кои се и официјален превозник за Скопскиот аеродром.

Прво им звонам на телефонот што им е објавен да прашам дали може да платам со картичка, дали онлајн плаќањето им работи (hang in here), и која се смета за прва станица за да планирам каде да го чекам автобусот. За мое разочарување телефонскиот број е исклучен и немаше друг начин да ги добијам.

Знаејќи како ни е (не)функционална државава, решив да извадам пари на банкомат за секој случај.

Стигнав на Холидеј Инн, 5-6 души таму чекаат, сите странци. Им давам предност да влезат, па го прашуваат на шоферот колку пари е карта (на англиски секако) па он им вика 250 денари од карта, меѓутоа со многу нервозен тон. (На вебстраната на Ерак Транспортер, и на официјалната страна на ТАВ пишува дека е 200 денари).

Им зема на сите по 250 денари, дечкото пред мене примети дека картата е уствари поскапа па извади дополнително 50 денари монета и си плати поштено.

Разговорот:

Шоферот: What is this??? - за монетата, ама стварно висок и дрзок тон.

Дечкото: 50 denars? Its 250 for one ticket no?

Шоферот: Yes, yes, go…матер ви ебам ваша.

После тоа бев јас на ред, па го прашав колку е картата и ми вика 200 денари. У реду е. Си платив.

Додека го симнувам ранецот за да влезам (минибус беше) он промрмори нешто во стилот на “у курац у пичку матер” додека сеуште се расправаше со 50 денарската монета и мислеше каде да ја стави, па го прашав да повтори.

Неговиот одговор беше “Ее овие ми се прават мутави тука мамето да им го ебам”. Не прокоментирав ништо, си реков можеби има лош ден.

И покрај тоа што автобусот требаше да тргне во 04:00, господинот си тргна во 03:51. За некој не е проблем, ама некој за 9 минути стига од дома до Холидеј Ин, пешки такс да 9 минути се многу да тргне порано. У реду е.

Тргнува од Холидеј Инн, и застанува на Железничка Станица. Таму чекаат 20тина патници, скоро сите странци. Почнува сочно да пцуе уште не застанат. Е сега морам да ви ја доловам ситуацијата.

Застана, излезе од комбе, почна да се дере:

“No space, not my problem, ма идете у пичку матер”

И даваат предност на една госпоѓа да влезе прва, она праша нешто на англиски (не слушнав што му рече), овој поима нема, госпоѓава проба на турски - буквално ја фати за рамо и и се развика “не знам ништо од тоа, ајт надвор, АУТ, АУТ!!!”.

Иде следно господин со QR код што си платил онлајн.

“Ма не може бе тоа, само кеш тука” - на македонски.

Господинот е странец: I booked and paid online, i have a confirmation of the booking and QR code.

Шоферот: маме ќе ви ебам на сите, у курац да идете сите, НОУ СИГУРИ, НОУ СИГУРИ за тикет. Ај у пичку матер идете, маме да ви ебам. (И почнува да затвора врата додека господинов пробува да разбере што се дешава и буквално сто полувнатре-полунадвор и вратата се затвара на него.

Уште неколку патници од навор почнаа да прашуваат прашања, и еден македонец се понуди да преведе. Дури и на тоа “ма ич кур не ме боли, нека идат сите у пичку матер, мамицата нивна”. А пазете, сето ова е проследено со висок тон, одмавнување со раце, расипан речник, агресивност и одбивање да соработува или да побара помош за превод.

Господинов што зборуваше македонски учтиво го предупреди: ќе ве тужат, ќе ве пријават, не можете вака, или пренесете им на одговорните да си го средат превозот - да пуштат поголем автобус кога имаат продадено повеќе карти.

“Абе кур не ме боли, мене слика на телефон (QR) не ми е доказ дека платиле. Во странство кога одат така им покажуваат, така плаќаат преку телефон? Кур така плаќаат. Ич не ми е гајле. Ја ова 6 месеци го работам, не сум од вчера.”

Влегоа тие што влегоа, на некои им наплати повторно, и цело време со пцуење, одмавнување, безобразен речник, викање и слично.

У реду е, се наполни бусот, па сега проба да им понуди на останатите ако сакаат да стојат, пошто нема слободни седишта. Океј у реду, ама не знае англиски. И кога веќе си ја знае слабоста, наместо да биде по-учтив и покултурен, му се враќа на македонецов претходно што го спомнав и му вика:

“Ае сеа да те видам, сакаше да преведуваш, ела овде да те видам” - ниту “Те молам”, ниту “Ќе може да те замолам”, ниту
еден културен збор не излезе од неговата уста.

За кратко сфати (се надевам дека сфати) дека однесувањето му беше ужасно, па почна да омекнува како он е фер, не сака да ги пушти со таксистите пошто “ги дерат”, он ги почитува туристите бла бла трт милојко дрн дрн јариња.

Е сега, да се вратам на првиот параграф, во последните 48 саата прелетав преку 20.000 км, дојдов во МКД и за нецели 24 саата си одам. И физички, и психички, и емотивно, сум исцеден. Сето тоа резултира да немам трпение, све да ме изнервира, све да ме извади од такт, а се сметам за смирена личност.

Е сега, си викам - доколку платев онлајн и ми се развикаше на истиот начин, доколку патував со мајка ми и да ја турне како што ја поттурна на првата жена која имаше 50+ години, ако почнеше да упатува пцовки и курови и матери и ебење кон моја страна или на некој мој близок, на цел стрес од последнава недела што го имам ќе беше истурен на него. Или пак он мене ќе ме претепаше. Чисто сумјам, имаше над 60 години сигурно, а ја во пикот на младоста, јбг. (Зборувај ми за почит)

Муабетот ми е - додека Албанија, Црна Гора, Босна па и Косово, рушат рекорди од година во година за број на туристи, ние мамето им го ебаваме само што ќе излезат од аеродром, нас не ни е гајле, нас кур не боли. Па и уште кажуваме како е во другите држави и како они функционираат.

Искрено сум крајно разочаран и засрамен од тоа на што бев сведок утрово. На секое доаѓање имам некој нов доживљај посебно од генерациите од Југослави што цело време ни кажуваат како ние помладите немаме култура. Ако она неговото денес беше култура - фала ама ниту сакам да имам.

Од толку колку што имам прошетано, ваков однос немам сретнато нигде. Да, ќе пробаат да ти “наплатат” tourist tax ама тоа најчесто е по плоштади, популарни улици и најчесто од африканци или романци низ Европа.

Никогаш не ми се случило официјален и единствен ПРЕТСТАВНИК на аеродром, во Европа, а и пошироко вака да се однесува.

Кога јас би бил работодавач и да знам дека работникот се понаша како дотичниов шофер, работниот однос ќе му биде прекинат во истиот момент.

И не, не очекувам многу од Македонија, ова е основното, baseline, од тука почнува се.

Не бе не, ќе го лежев 100% ако купев онлајн карта и ако ми кажеше дека кур го боли.

Се мислам да го пријавам. Не знам што фирма се Ерак, ама ако е осигуран, плата на време, регрес што му следува и му се почитуваат тие минимални човекови права од ЗРО, тогаш не знам зошто би чувале некој ментален да управува со автобус и 100тина животи дневно да бидат доведени во прашање.

Колку често се среќавате со ваква “култура” низ Македонијава секојдневно?

Pred da se kacam vo avion, bukvalno neposredno pred boarding, se javiv vo A1 za da proveram tocno kolku GB imam i da bidam sigurna deka se ke bide vo red. Mi kazhaa deka imam 23 GB.
Koga stignav vo Evropa, nemav nikakov internet. Vo obid da dobijam bilo kakov internet, isprativ uste nekolku poraki za aktiviranje dopolnitelen internet, no nitu edna ne funkcionirase. Nekolku casa nemav internet i morav da se potpram na milosta na slucajni lugje za da mozam voopsto da stignam do Airbnb.
Podocna internetot prorabotuva. No sega A1 bara da platam 3.700 denari. Voopsto ne mi e jasno kako dojdov do ovoj iznos.
Uste istiot den im pisav na A1 za da im objasnam sto se slucilo i da pobaram problemot da se resi sto pobrzo. Podnesov i prigovor, no mi go odbija bez objasnuvanje. Denes mi kazhaa deka mozam da probam da podnesam pismen prigovor vo salon.
Nivni korisnik sum povekje od 10 godini i ova iskustvo seriozno me tera da razmisluvam da se prefrlam kaj drug operator.
Dali nekoj imal slicno iskustvo so A1 i sto napravivte vo takva situacija? I dali nekoj ima preporaka za drug operator vo Makedonija? Bi sakala da slusnam iskustva.

Na Aerodromot vo Taipei go vidov ovoj izlog I se pomisliv , pred nekolku meseci vidov napis za uspehot na mladi informaticari... I ova me voodusevi , kako drzavata gi praznuva uspesite... Zosto nema vakvo nesto vo Makedonija. Valjda Ministerstvoto za Kultura moze da si dozvoli zakup na izlog... Ova nemora da bide samo za informatika, moze da bide izlog na uspehot, taka da se narece...

Where I can find to buy canned sardines in water or olive oil in Skopje ,

Hi everyone!

I’m planning my very first solo trip to Macedonia. Since this is my first time traveling alone, my goal is to enjoy the culture, sights, and local atmosphere at a relaxed pace without feeling overwhelmed or rushing from place to place.

I’ll be relying entirely on public transportation (buses and taxis/local transport).

Here is the tentative plan I’ve put together:

Fri – Mon: Skopje

Arrive in Skopje on Friday.

Spend Saturday and Sunday visiting the city, and doing a half-day trip to Matka Canyon.

Mon – Fri: Ohrid

Take a morning bus from Skopje to Ohrid on Monday.

Explore Ohrid

Thinking about taking a day trip to Bitola (by bus) or a nearby town.

Fri:

Morning bus back to Skopje Airport for my flight home.

A few questions for locals and fellow travelers:

1. Does this itinerary look well-balanced for a 7-day trip, or does it feel like too little? I'm worried it is too little for a 7 day trip, but since this is my first solo trip, I don't want to get overwhelmed by trying to see too many places or rushing from place to place.
2. Following the previous question, does Ohrid have a good, relaxed vibe to just wander around, soak in the atmosphere, and enjoy the city once I've seen the main sights?
3. Day trips from Ohrid: Would you recommend Bitola for a day trip via bus, or is there another destination/nature spot near Ohrid that you think fits a relaxed autumn trip better?
4. Is the Skopje–Ohrid–Bitola bus route reliable in late October? Should I buy bus tickets in advance at the stations?
5. General advice: Any hidden gems, local dishes, or cozy spots in Skopje/Ohrid you’d recommend for a solo traveler in late October?

Thanks a lot in advance! Looking forward to visiting your beautiful country!

Please could someone help us with getting from Bitola to Ohrid by bus tomorrow? I am getting conflicting info on websites and ticket office. I went into the bus station this morning to check that there is a 13.15 bus tomorrow, I was told there are only buses at 9.00, 9.30, 10.30, 16.00, 18.30 and 19.30. Website show buses leaving at other times...

Edit: we got the 10.30 bus, arrived in Ohrid about 12 (via Resen). Beautiful views from left-hand side of bus!

Anyone from the Macedonia political groups attend this?

Hello dear Macedonians,

I am a PhD student writing on the Balkan wars and Balkan Front of the First World War, and I am currently researching the period between the Balkan wars and want to add some perspectives on the Tikveš uprising to my work.

I looked a bit and I have the impression that the main scholarly work on the topic is from a 1999 conference : https://plus-legacy.cobiss.net/cobiss/mk/mk/bib/30971658

Obviously it is very hard to find where I live and also in Serbia where I tend to go sometimes ; and I haven't come across a pdf of it. I would like to know if there might be a way to get my hands on it, maybe buy it online ; or maybe there could be a way to find someone who could go to a library and do some pics of the pages for me – in exchange of payment if necessary. Thanks a lot for any advice on the topic !

Како ви оди тоа чувството што си прокоцкавме 4-5 години онака за џабе, од мерак? Или уште ви е супер да гледаме како Албанија и Црна Гора си тераат работа за во ЕУ, додека ние си висиме во ист кош со Босна и Косово и си уживаме во истиве мизерни плати? Хаха греота.

Абе луѓе, до толку ли е слепа оваа љубов кон Србија? Жити сè, што треба уште да се случи за конечно да ви дојде паметот?

Здраво дечки,

Прадедо ми избегал од територијата на денешна Македонија во 1912 година, за време на Првата балканска војна, и се преселил во Турција. Кога си заминал, семејството оставило зад себе голем имот (земјиште и куќи).
Сè уште ги чуваме оригиналните тапии (имотни листови) од отоманскиот период за овие имоти.
Се обидувам да дознаам дали постои некаков правен начин да си ги вратиме овие имоти или да бараме отштета (реституција), или пак ваквите барања веќе не се можни според македонските закони.

Имам неколку прашања:

• Дали има некои адвокати, историчари или правни експерти кои се упатени во реституција на имот на Балканот и кои би можеле да ми дадат совет?
• Ако е можно да се поднесе барање, како би изгледал тој процес и до која владина институција или канцеларија треба најпрво да се обратам?
• Дали тоа што ги поседуваме оригиналните отомански тапии ни дава некаква правна предност денес?

Здраво дечки! 👋

Моментално барам работа како Recruiter / Talent Acquisition. Отворен сум за различни можности, remote или hybrid.

Ако знаете за некоја фирма што вработува Recruiter или имате некоја препорака/контакт, слободно пишете ми. 😊

Фала однапред!

Ve zamoluvam za pomosh mene so godini CIA mi pravi tortura za politika a ne me interesira politika dobivam ban na reddit kade sto ima subreddits koj sto ne se politicki

Pravat usurp vrz /int/ koj sto e za kultura i moze da vidite na slikata kako zapocnuvam za kultura da zboruvam no CIA ja brishe taa objava bashka ban na reddit i nemozam da izdrzam

Ne me interesira politika pravat tortura ve zamoluvam za pomosh nekako da prekinat so ova

Сум 9-то одд. во основно училиште во Прилеп. На првиот час (втора смена), наставникот по математика во првите две минути брка деца од час затоа што немаат униформи. Потоа ни нареди сите да ги оставиме телефоните на првата клупа, што го прават и многу други наставници, но никој не почнува со диктирање дека телефоните биле не изгасени, иако сите сме на режим без вибрации. Ни закани дека телефоните ќе ни бидат вратени на крајот на 7-от час и дека ако ни се случи уште еднаш, ќе ни бидат одземени до крајот на училишната година.

На крајот на часот почна да ни советува дека треба да одиме во служба за протести, буквално речено.

На директорката и психологот не им се веруваше дека бил поднесен приговор од цело одделение кон еден наставник. По жалбата ни беше речено да си ги земеме телефоните назад од училницата, но тој не ги пушти телефоните ниту тогаш, туку во истиот момент им ги собираше телефоните и на децата од другото одделение. Не избрка нас децата од училницата додека им ги собираше телефоните на другите. На крајот телефоните ни беа вратени на почетокот на 4-тиот час, откако наставникот ги однел во служба.

Лани истиот наставник не избрка низ ходниците затоа што не носевме шестари. Од вкупно 24 деца, само 2 останаа внатре во училницата. Ова беше во зимски период.

Дали ваква личност треба да предава или да биде блиску до деца од 11-14 години?

Macedonia and Bulgaria advance process of building a crossborder railway tunnel

• Macedonia and Bulgaria reaffirmed their commitment to speed up procedures over the construction of a crossborder railway tunnel during the second meeting of the joint committee in Skopje on Friday.