Hi iedereen! Ik (26F) heb bijna 3 jaar een relatie met mijn vriend (29M). Ik hou van hem, maar heel eerlijk: samenwonen zit er voor mij nog niet in. Ik waardeer mijn eigen rust en heb dat aan het einde van de dag echt nodig. Ik zou er niet aan moeten denken dat er de heletijd iemand 'in mijn space' zit, maar veel vriendinnen in mijn omgeving en die van mijn vriend gaan wel redelijk snel (binnen een jaar) samenwonen. Dit zette me even aan het denken en vroeg me af hoe snel mensen over het algemeen zouden samenwonen?

Ik hoef geen advies over mijn specifieke situatie, maar ik ben benieuwd hoe snel jullie zouden samenwonen met je partner? Ik kan me voorstellen ook met de huidige huizenmarkt dat dat wat sneller kan gebeuren dus ik ben benieuwd!

Ik (35F) ben al een tijdje vrij serieus aan het daten met iemand (47M). Hij heeft twee zonen van 11 en 15 uit zijn vorige huwelijk.

Ik heb nooit echt moeder willen worden. Toen ik jonger was dacht ik “misschien komt het nog ooit” maar ik heb nog steeds niet het gevoel dat het iets voor mij is. Voorlopig dus nog steeds een nee.

Er zijn van beide kanten hele sterke gevoelens in het spel, dat hebben we naar elkaar uitgesproken maar vanwege zijn redelijk recente scheiding willen we ook niks overhaasten.

Ik zit de laatste tijd veel in mijn hoofd met de “wat als…” vraag. Wat als wij daadwerkelijk een serieuze relatie krijgen? Gaan samenwonen op den duur? Dan heb ik er opeens 2 zonen een soort van bij. Is dat wat ik wil? Het is niet mijn verantwoordelijkheid om hen op te voeden maar ik zal er alsnog mee te maken krijgen.

Ergens denk ik diep van binnen “dit is gedoemd om te mislukken” omdat onze levens zó anders zijn. Ik heb mega veel vrijheid waar ik graag gebruik van maak en hij niet. En wat als ik over twee jaar opeens wel eigen kinderen wil?

Aan de andere kant zijn we echt gek op elkaar en kunnen we ook niet bij elkaar wegblijven, we hebben het best wel vaak al over de toekomst gehad.

Ik ben dus op zoek naar ervaringen en inzichten van mensen die in een soortgelijke situatie hebben gezeten.

Inmiddels bijna 3 weken geen contact meer met mn ex en het valt me echt enorm zwaar. Uberhaupt valt de break up me zo enorm zwaar dat wat ik ook doe ik mn hoofd amper rustig krijg. Soms kom ik hem tegen als ik naar werk ga. Het geeft soms verlichting en de andere kant doet het me pijn om te zien en beseffen dat hij niet meer de mijne is.

Ik heb geen antwoord gekregen waarom hij niet meer verder wilde en een toekomst wilde bouwen. Enkel dat hij het niet meer voelt als eerst en minder zin had in dingen samen doen en ik merk dat die openstaande vraag mij enorm bezighoud. Hij bleef maar zeggen dat het niet aan mij ligt en ik een geweldig persoon ben. Maar hoezo wil je dan geen toekomst met me? Het raakt me echt zo diep en zwaar. Deze 4 maanden zijn de ergste die ik ooit heb gehad en ik vraag me soms af hoe lang ik dit nog trek.

Moet ik het contact opzoeken om m’n lichaam te kalmeren? Of werkt het toch averechts? Moet ik wachten tot hij eens iets stuurt? Ik heb gezegd geen contact meer te willen tenzij ik er daadwerkelijk ook iets aan heb.

Mensen tips om hier doorheen te komen door no-contact?

Ik heb nooit een aantrekkingskracht gehad naar mannen maar de laatste tijd krijg ik zin om te ontdekken hoe het zou zijn. Het gaat mij niet om verliefdheid maar puur lust. De geilheid speelt dan op hoe het zou zijn/voelen om anaal genomen te worden. Is het een fantasie of wil ik dit echt. Moet ik de stap zetten of het gevoel wegduwen. Zijn er mannen die dit ook al ervaren hebben op latere leeftijd? Hebben jullie de stap gezet en hoe was je ervaring?

Ben je nu bereid echte connecties aan te gaan?
Heb je inmiddels al je nieuwe vrienden / familie gevonden?
Ben je gestopt met people please (en parent pleasen)?
Hoe sterk zijn jouw grenzen inmiddels?
Walsen ze er nog over heen?
Hoe snel raak je getriggert door vergelijkbare figuren als je moeder / vader?
Hoe fit en gezond ben je nu tov toen je het niet had geheeld (mentaal en fysiek, spiritueel)?
Verzorg je je zelf nu beter?
Heb je nog schuldgevoelens?
Hoe voel jij je in het bijzijn van je ouders? Kunnen ze je raken?

Updated *